Het distributiemodel waarin informatie vanuit een centrum naar alle ontvangers werd verspreid, wordt aangevuld met Peer-to-Peer-distributie. P2P zorgt ervoor dat iedereen die een programma bekijkt, tegelijkertijd ook distributeur wordt. Sommige P2P-programma’s kunnen dit principe zelfs uitvoeren bij ‘gestreamde’ inhoud: een tv- of radioprogramma dat bij het ontvangen gelijk wordt afgespeeld. Anders gezegd: wie het NOS Journaal via P2P download, wordt automatisch aanbieder van de stukjes die hij al binnen heeft gehaald.

Andere Journaal-liefhebbers hoeven dus niet alleen de NOS-computer te belasten, maar kunnen bij mede-P2P-gebruikers terecht. Peer-to-peer-systemen werken dan ook beter naarmate er meer gebruikers zijn, want dan is de kans groter dat iemand anders er al in geslaagd een gezocht tv-programma te downloaden. Dit ‘eerlijk zullen we alles delen’-principe is tegelijkertijd ook het grote nadeel van P2P. Want om goed te werken vereist P2P dat deelnemers niet alleen willen nemen, maar ook geven.