Eenmaal de papieren krant gedrukt, is er geen weg meer terug. Fouten kunnen ten vroegste in de volgende editie worden rechtgezet, via een erratum ergens verscholen in een hoekje. De mogelijkheid om onzorgvuldigheden in online-artikels meteen te corrigeren, zou dus logischerwijs de journalistieke kwaliteit ten goede moeten komen. Toch kent de blogosfeer, gevolgd door tal van professionele e-publishers, een aparte benadering van rechtzettingen.

Philip Meyer, auteur van The Vanishing Newspaper, haalt een treffend voorbeeld aan van een blogger die een recensie van zijn boek publiceerde en verkeerdelijk schreef over ene ‘Hans Jurgensmeier’ in plaats van Hal Jurgensmeier. Na een vraag van Meyer tot rechtzetting, bleef de foute naam in de recensie staan, de blogger voegde enkel helemaal onderaan het zinnetje “oh by the way, it wasn’t Hans Jurgensmeier, it was Hal” toe. “Every time a blogger makes a mistake, he or she preserves it in the record forever, as though it were something precious,” stelt Meyer vast. 

Eens gepubliceerd, blijft webcontent quasi permanent beschikbaar en kan het oneindig keer gereproduceerd worden. Knippen en plakken van onlinecontent is kinderspel. Zelfs na het offline halen, laten elektronische publicaties nog veelvuldig sporen na, bijvoorbeeld via het geheugen (‘cache’) van zoekmachines of archiefsites als The Internet Archive (http://www.archive.org). Ook journalistieke onzorgvuldigheden blijven zo langer bewaard voor het nageslacht, terwijl die vroeger meestal na enkele dagen een stille dood stierven onder de aardappelschillen.

(*) Verplichte velden

Uw e-mail adres zal nooit publiek vertoond worden op de site.

Enkel volgende elementen worden aanvaard bij het versturen van uw reactie:

• * em
• * strong
• * blockquote
• * code